داستان های دم بریده !

از اینکه گفته بود خانه دارم از دست خودش عصبانی بود،پیش دوست قدیمیش تحقیر شده بود.آخه او شاغل بود و خیلی از خودش تعریف میکرد.       چند روز بعد...
کیه؟
در را که باز کرد دوستش را دید با دستکش و روپوش زرد و صدای زنگ ماشین بازیافت که به گوشش می رسید.

نان و خرما را گذاشتی و رفتی و کودک که منتظر آمدنت بود آن را برداشت.
برق شادی در چشمانش دیده می شد.این کار هرشب تو بود اما هیچ کس تو را نشناخت.

چه طوری بگم! یه اتوبان بزرگ دو طرفه رو در نظر بگیر  که توش راهپیمایی باشه.
آدمای توش هم  با هر شکل و شمایلی که فکرشو بکنی،
 این طرف کشون کشون کوله بار سنگینی به زحمت با خودشون می کشیدن و از اون طرف سبکبار و فارغ بیرون میومدن.
خوش به حالشون حتما عفو عمومی شبهای قدر بهشون خورده بود...   

دنیا زنگ تفریح است
 ساعت بعد حساب داریم!

سرم کلاه گذاشت اول شدم !
الف